Butler der ki; "Boğulamaktan son anda kurtulanlar bilinçleri yerine gelirken, bilinçlerini kaybederken çektiklerinden daha fazla acı çekerler. Hatıralar can yakar, hatırlamak acı verir."
Timur gittikten sonra zamanımın büyük bir çoğunluğunu kitap okumaya ayırmıştım. Çoğu da Timur'un kütüphanesinde yer alan kitaplardı. Kişisel gelişimimin şu an da olduğu seviyeye gelişini de bu kitaplara borçluyum diyebilirdim. Çocukluğuma ait, hep aynı anı hatırlatan kesik kesik görüntüler, rüyalar ve gerçekliğini ayırt edemediğim anılar genelde bana acı veren şeylerdi. Mesela annemin gözlerinin rengini çok merak ediyordum. Onu en son gördüğümde gözleri kapalıydı. Babamın hatırası da kendisi de beni sevmiyordu. Beni seven yaşlı bir kadın vardı ama o da sürekli ağlıyordu. Bazen kabus olup uykumu bölen, baz
