Orlondo’dan
Elfin’i beklerken çok heyecanlıydım. Onun tadına ilk ben bakacaktım ve bu fırsatı kaçırmak istemiyordum. Cüneyt onu almaya gittiğinde her şeyi ayarlamıştım. Onu da alıp İtalya’ya uçacaktım ama onun öncesinde yapmam gereken bir iş vardı. Bu aşktan falan değildi. Sadece güzel kızlara zaafım vardı.
Yine aynı pencereden İstanbul’u izlerken istediğimi bulmanın sevinciyle gözüme daha da hoş gözükmüştü. Cüneyt ve Elfin’in babası içeriye girdiğinde kız yoktu. Kaşlarım çatıldı. “Kız nerede?” diye sordum.
Cüneyt’in elinde bir çanta vardı. Bu çanta da neyin nesiydi? Babasının burada ne işi vardı? Onunla işim bitmişti. Bir bokluklar döndüğünü anlamıştım. “Cüneyt!” deyip yakasını kavradım. Bakışlarını kaçırdı.
“Sana bir soru sordum!”
“Orlondo kızı Mirza Hanoğlu bizden aldı! Sana da
