Deren’den
Abimin sesini duyunca bir nebze de olsa rahatlamam gerekirken neden içimde istemsiz bir sıkıntı olmuştu. Bunun olmaması gerekiyordu. Kalbimdeki o rahatsızlık hissi devam ederken ne karar vereceğim normalde olsa belliydi ama şimdi sanki ikilemdeymiş gibiydim.
Kalbim ve aklım ayrıma girmişken şimdi olacaklar beni de geriyordu. Eğer abimle gitmezsem onu sonsuza kadar kaybederdim. Orlondo’yu terk edersem… Bu olursa ne olacaktı? Bunun cevabını bile veremiyordum.
Kalbim acının her tonuna bürünürken gitme nidaları atmaya başlamıştı ama aklım olmaz diye bas bas bağırıyordu. Bu hayatta en zoru da buydu. Neyi seçeceğini bilmeden öylece beklemek… Kalbim de aklım da birbirine savaş ilan etmişti.
Biri üstün gelmek için beni çekiştirmeye devam ederken ben ortada kalakalmış biriydim. Duv
