"kızım az daha un getir hele"
Babaannemin seslenmesiyle oğlumun elindeki hamuru bırakıp ayağa kalktım. Köşedeki un çuvalına tası daldırıp un aldım. Geri babaanneme verdiğim de "sağol" yavrum demesiyle unlu yanağına bir öpücük bırakıp yine çocuklarımın yanına oturdum. Evet. Dün akşam konuşulduğu gibi Barut beyin istediği mantı yapılıyordu. Salonun ortasına kocaman bir sofra bezi sarılmış, yer masası konulmuş ve babaannemle emine anne yufka açıyordu. Ben ve filiz de iç harcını koyuyorduk. Ben her şey gibi bunu da unuttuğum için filiz bana babaanneme çaktırmadan mantının nasıl kapatılacağını göstermişti. Ona minnetle tebessüm ettiğimde oda gülümsemiş ve yan yana mantıyı sıkmaya başlamıştık. Hal o ki çocuklar da hamuru oyuncak bellemişti. Buna biraz kızsam da babaannem ellerine oyalansın diye
