Beynimin içinde hala bir kaç çınlama devam etsede evime girdiğim an rahatlamıştım. Aslında çocuklarımı kucağıma aldığım ve onların kokusunu içime çektiğim an kendime gelmiştim. Onlar göğsümde yaslı dururken bütün acılarımı unutmuş, beynimin içindeki çınlamayı unutmuştum. İkisinin kollarımın arasında o huzurlu hali beni kendime getirmişti. Daha iyi nefes alır hale gelmiştim. Çocuklarım kucağımda, sevdiğim adam yanımdaydı. Onlar bana yeterde artardı işte.
Barut omzunu başıma yasladığında kucağımdaki çocuklarımı izliyordum hala.
Eve geldiğimiz de bizi Sevda anne karşılamıştı. Onun ve Barut 'un yardımıyla odaya çıkmış, Sevda anneyle bir kaç cümle konuşmuş ve onu iyi olduğuma karşın ikna etmiştim. Babaannemin nerede olduğunu sorduğum da ise çocukların koşarak odaya girmesiyle susmuş, evlatlar
