İnsanı ne üzerdi? En çok kim kırardı? İnsanı en çok sevdiği üzer ve kırmaz mıydı? En çok o canını yakar, yeniden hiçbir şey olmamış gibi devam etmez miydi? Gülüp geçilen çok kolay şey olurdu ama insanın evlatlarıyla sınanması çok ağırdı. Özlem, görmediğin her dakika için kor gibi alevlenirdi. Evlat.. Ne yüce bir kelimeydi. Senden, canından candı. Senin içinde büyümüş, kanından, canından alırdı. 9 ay karnında büyütüp onca acıya katlanırdın evladın için. Peki evladını senden acımasızca koparmaları.. Bir de bunu eşin, canın yapıyorsa..
Ağrıma gidiyordu. Onca şeyi bana yaşatan adam, şimdi de evlatlarımın yokluğuyla sınıyordu beni. Bunu kabullenemiyordum. Nefes alamıyor, ölüyordum sanki. Göz yaşlarım 3 günde kurumuş bir ölüye benzemiştim. 3 gündür beni ne aramışlardı ne de haber vermişlerdi. Ö
