İmral, Damla, Çakır ve Kayn hızlıca ormanın girişinde bıraktıkları araçlarına doğru ilerliyorlardı. Yüz ya da yüz elli metre kadar yürümüşlerdi ki İmral'in ayağı bir taşa takıldı ve İmral'in "Aaah!" diye bağırış sesi duyuldu. Hepsi hemen arkalarına dönüp İmral'e ne olduğuna baktılar ama ilk yardıma koşan Damla oldu. Damla hemen İmral'in elindeki eşyaları aldı ve Çakır'a seslendi. "Çakır gel de al şu eşyaları ne bakıyorsun aval aval?" Çakır da hemen gelip aldı çantaları. Damla İmral'in koluna girip "Gel, tutun bana. Az kaldı arabaya bir an önce varmamız lazım onlar bizi bulmadan." İmral, Damla'nın yaptığı bu şaşırtıcı bu inanması neredeyse imkansız olan hareket karşısında donup kalmıştı adeta. Daha bir kaç gün önce kanlı bıçaklı olduğu, daha bir kaç hafta ellerini ayaklarını bağlayıp odaya
