Ada sessizce yolu izlerken Özgür’de hem araba kullanıyor hem de içinde biriken o sorgulama isteğini bastırmaya çalışıyordu. O adamın neden geldiğini az çok tahmin edebiliyordu, ama neden olay yerine geldiğini işte onu bilemiyordu.
Bir şey olmuş olmalıydı. Ya da bir şey söyleyecekti. Bilmiyordu ve öğrenmek istiyordu. İçindeki o inatçı dedektif duygusunu bir kenara bırakamıyordu. Bir şey tetikliyordu onu işte…
“Uzun bir gün olacak gibi…” dedi Ada sessizliğe doğru.
Özgür kendi düşüncelerinden onu duymamıştı bile. Adnan’ın nasıl biri olduğunu kestiremiyordu. Babacan görünüyordu. Ama o kadar da iyi değildi. Birkaç şey yaşamıştı geçmişte. Özellikle de buraya atandığında… Peki Ada’nın niye kıçında geziniyordu? Bir şey mi arıyordu? Herhangi bir sorun ya da…
“Komiserim size diyorum… Duymuyor
