Akşam karanlığı tüm İstanbul semalarında çökmüştü. Karanlıkla birlikte evlerine dönmeye başlayanların arasına onlar da katılmış eğlenceli bir günden sonra Emniyetten dışarıya kendilerini atmışlardı. Ada, yüzüne çarpan soğukla birlikte deri ceketini boğazına kadar çekerken arkasında adımlarını takip eden Özgür ise onu küçümseyen gözlerle birlikte izliyordu. Ona bugün çok acı çektirmişti. Her iki anlamda da…
“Off, çok soğuk.” dedi Ada. Sonra da merdivenlerden inen Özgür’e döndü. “İyi akşamlar Özgür Bey. Lahmacun için de teşekkürler.”
Özgür son basamağını da inerken Ada’ya yan gözle baktı.
“İyi akşamlar Ada Hanım.” dedi sesini taklit ederek. “Beni bu ay mahvettin. Öbür aya nasıl sağ çıkarım bilmem.”
“İddiaya girmeseydin o zaman. Ne demişler ayağını yorganına göre uzat. Eğer paran yoksa
