Gözlerimi kapattım. Şu an sevgili gibiydik. Ya da sevgiliydik. Hemde en normalinden. Onca şey yaşanmamış biz normal insanlarmışız gibi. Sanki hep böyle yaşıyoruz aynı yatağı paylaşacak kadar uzun zamandır sevgiliymişiz gibi.
Hiç konuşmadık. Konuşacak bir şey kalmamıştı. Tuhaf ama huzurluydum. Asrın ın sevgisinden hiç şüphem yoktu. Beni isteyerek asla incitmeyeceğini biliyordum. Bunlar küçük görünen büyük lükslerdi. Sevgiyi aşkı Levent Sarpoğlu nun evinde bulmam ise hayatın benimle dalga geçme şekli olmalıydı. Ya da benden intikamı. Uzun zamandır hayatı ti ye alarak yaşıyordum. Galiba aşkı da. Sanırım onlarda benden böyle intikam almıştı. Durum son derece trajikomikti
....
Asrın saçlarımla oynamaya başladı. Bu onunda yavaş yavaş kendine geldiğinin işaretiydi. Saat epey geç olmuş olmalıy
