BARAN ÇELENGİ
Babama kinliydim. Varlığı artık eskisinden daha da görünmez geliyordu gözüme. Konak, onun burada kaldığı her saniye daha çok daralıyor gibiydi ve ben onu her köşede görmek zorunda gibi hissediyordum. Kız kardeşim, bunca zaman birlikte büyüdüğüm tek kişilik ailemi benden kopartmıştı. Onun yüzünden, hayatımızı kurtarmak küçük kız kardeşime kalmıştı…
Ben, Berfin’i her zaman kırmızı pabuçlu haliyle görürken babam kızının üzerine ağır bir yük yüklemişti.
“Böyle dalgın dalgın nereye kadar sürecek kuzen!”
Dilan, yanıma otururken yüzüne bakamadım. Derin bir nefes alıp geriye yaslandım.
“Dalgın falan değilim.”
“Allah aşkına bana bari etme! Bana bari yalan söyleme! Biz seninle birlikte büyümedik mi? Birbirimizin her şeyi bilmez miyiz sanki? Ne olursun etme! Bana bari söyleyesi
