MİRAN
Amcamın dedikleri karşısında dumura uğramıştık hepimiz. Yanımda oturan kadına baktığımda gözlerindeki cam maviliği yeniden beni kendine çekiyor gibi hissettirdi. Ona dokunduğumdan beri hiçbir şey normal hissettirmiyordu. Kendimi asla iyi hissetmiyordum, temiz hissetmiyordum ama kendimi ona dokunmaktan da alıkoyamıyor gibiydim. Sanki pürüzsüz teni karşımda olduğunda başlı başına bir meydan okumdaydı. Buna karşı koymak için ona daha ne kadar kötü davranmam gerekiyordu?
Bir Çelengi Kızı ve Hanım Ağalık nasıl olur da bizzat bizim soframızda dile gelebilirdi? Amcam bunu nasıl yapardı?
“Onu Hanım Ağa yaparak yanımda tutacağıma ağalıktan vazgeçerim daha iyi.”
Sesim her ne kadar normal bir tonda çıkarsa çıksın içimde bir alev yanıyordu ve bu alevi Berfin’in çakır gözleri bile söndüremi
