Bölüm 44
Ruhumdan bir parçam alınıyormuş gibiydi. Sanki onun varlığını kalbimden biri söküyordu. Bana nefret ile bakan o gözlerin yere çöküş anı aklımdan bir türlü silinmiyordu. Aşık olduğum o mavi gözlerin nefretinden daha çok canımı yakan şey yoktu. O mavi gözlerde bana bakarken nefret görmek herşeyi bitirmişti. Hastaneye geldiğimizde hissettiğim o kaybetme duygusu her şeyi silip süpürmüştü sanki. Ben daha doğmamış bebeğimizin ölümüne sebep olacaktım. Eğer bebeğimizi kaybedersek Lina'yı da kaybederdim. 'kadın hamile düşük tehlikesi olabilir hemen kadın doğum uzmanını çağırın' meleğim önümden sedye ile geçerken elini tuttum. 'Şimdi mi pişman oldun' Miraç'a kaşlarımı çatıp baktım. ' Lan bilmiyormuş gibi davranma beni.' muayene odasının önüne geldiğimde İçerden gelecek her hangi bir habe
- Yazar
