Ölünüyor, hasret çekiliyor, yaralar alınıyor, yaralar iyileşiyor, yaşanıyor biraz da. Velhasıl hayat akıp gidiyor. Olanın üzerinden çok sular akıyor ancak akan sular olanı bir türlü aşındırmıyor bazen. Ben barajlar altında kaldı diye sevindiğim yıkıntının, sular çekilince gün yüzüne çıkacağını hesap edememişim anlaşılan. Elim ayağım buz kesiyor ama dışarıdan içeri dolan kıştan değil; içime dolan hınçtan. Benim gibi kapı ağzındaki herkes bu davetsiz misafirlere anlam yüklemeye çalışıyor. İşin ilginç yanı ise Meral ablanın tavrımıza şaşırıyor olması. Nitekim çok geçmeden kendisini toparlayıp herkesçe merak edilen soruyu soruyor.
"Oğlum! Hani Muharrem amcanların geleceğimizden haberi vardı. Bunun için apar topar getirttin ya sen beni Antalya'dan. "
"Evet anne. Onlar ; kızlarının evleneceği
