Uyandığım zaman hiç olmadığım kadar enerjik hissediyordum kendimi.
Karan ile buluşacağım. Hem de gerçek bir buluşma. Kendi yaşıtlarım genelde sanaldan konuşuyor hep. Hatta aylarca sanaldan konuşup da buluşmadan ayrılan bile tanıyorum. Bu şekilde düşününce sanırım bizimki çok daha büyük bir adım.
Hazırlanırken aynada hep kendime bakıyordum. Saçlarımı iki yana güzel bir şekilde ördüm. Kendime daha önce hiç bakmadığım kadar dikkatli bir şekilde bakarken bir yandan da gülümsemeye başladığımı fark ettim. Karan hakkında bir şeyler düşünmek bile beni mutlu ediyor. Her şekilde çok güzel hissettiriyor bana. Şu anda hayatımda bir yeri yok. Yani ne sevgilim ne de başka bir şeyim ama yine de onu tanımak bile bana mutluluk veriyor. Sadece neden kendisini tehlikeli bulduğunu merak ediyorum. Buna bir
