MERT
Alin yanımdan kalkıp gittiğinde bir süre arkasından öylece baktım.
Alya bir gün başkasının mı olacaktı?
Kimse almazdı ki onu. Bir kere çenesi düşüktü. Alan iki güne kalmaz kafamız şişti der geri getirirdi.
Öyle olurdu değil mi?
Hem kim alabiliyordu ya Alya'yı?!
Bozo abim vermezdi bir kere kızını! Hem de ilk göz ağrısıydı Alya. İlla verecekse diğer kızını verseydi.
Alya'yı kimseler alamazdı. Bu Alin yoktan yere kafa karıştırıyordu.
Yine de bu düşünce fena şekilde canımı sıkmıştı. Sonuçta Alya benim kardeşim sayılırdı, öyle yabancı adamlara güvenip de gitmesine razı olamazdım.
Sıkıntılı bir durumdu. Bence evinde otursundu.
Garsondan içkimi tazelemesini istedikten hemen sonra bakışlarımı yeniden Alya'ya çevirdim.
Yanındaki zibidi bir şeyler söyleyip bara doğru ilerlerken
