Levent gün içindeki tüm toplantılarını yüzünde serseri bir gülümseme ile geçirdi. İnsanların anlamsız bakışlarına aldırmadan Ekin ile geçireceği zamanın heyecanını taşıdı. Sevdiği kadın evinde, yuvasında, yanı başında olacaktı. Bir ara anneanneyi arayıp hastalandığı için teşekkür etmeyi bile düşündü. Sonra bunun saçmalığı ile utandı.
"Ekin iş çıkışı size gidip eşyalarını alır bana geçeriz"
"Acelen ne Levent?"
"Acele mi? Geç bile kaldık aşkım. Dün eşyalarını alıp seni kendime hapsetmem gerekiyordu."
"Deli misin ayol?"
"Evet yavrum, sana deliyim"
Gün içindeki Ekin'i utandırma görevini de tamamladıktan sonra kalan işini bitirmek için tüm dikkatini evraklara verdi.
Pars muayenehanesinde oturmuş bir yandan dizini bir yandan elindeki kalemi sallıyordu. Akşam arkadaşlarının yemek davetini
