YAZAR...
Toplantı odasının ağır ahşap kapısı, içeri doluşan erkek kalabalığının baskısıyla iki yana açılmıştı. Birbirinden farklı yaşlarda, birbirinden farklı niyetlerde adamlar, aynı havayı soluyordu. Çoğunun gözlerinde hırs vardı. Kimisinin gözünde ise bezginlik... Ama hepsinin kaşları çatık, yürekleri tetikteydi.
Bu oda, nice nikâhın, nice ölüm kararının alındığı bir yerdi. Duvarlardaki eski Antep işlemeli halılar, toplantı odasına vakur bir hava katıyordu. L koltuk biçiminde yerleştirilen minder üzerinde ağalar bağdaş kurmuş, sırayla yerlerini almışlardı.
Her minder, bir iktidar noktasını temsil ediyordu. Kimin nereye oturduğu, kimin kimin hizasında kaldığı tesadüf değildi. Bu düzen, yıllar içinde kanla, korkuyla, alışkanlıkla kurulmuştu.
Aslan, babası Yavuz Ağa’nın yanında oturmu
