14.BÖLÜM "HÜMA"
Gözlerim önümde duran konağa değdiğinde yol boyunca düşünüp durduğum anla karşılaşacağımı fark ettim. Sabah Cihangir'den önce uyanmıştım, aceleyle üzerimi değiştirmiş ve kahvaltı hazırlamıştım. Cihangir uyanınca birlikte yemek yedikten sonra köşkten ayrılmak zorunda kalmıştık çünkü Cihangir'in işe gitmesi gerekiyordu.
Konağa gelmiştik fakat adımlarım hiç içeri doğru gitmek istemiyordu. Semiha Hanım ile nasıl konuşacağımızı bilmiyordum. Onu suçlayamazdım, evet yaptığı doğru değildi. Bir büyük olarak beni abimle barıştırmaya çalışıyordu ama bu konu onu hiç alakadar etmezdi bu yüzden çok kızmıştım. Eğer tek bir laf ederse lafımı esirgemeyecektim.
"Neden durdun Nazlı'm?"
Cihangir'in nefesini kulağımda hissettiğim anda sırtımı sıcak göğsü kavradı. Hafif üşümüş bedenim onun s
