***
Sabah kahvaltı yaptığım gibi soluğu Asila'nın evinde alıp, Ateş'i de çağırmıştım.
"Asila, onlara bir ders vereceğiz işte, kabul et." Diye dil dökerken, sinirle bana döndü.
"Bu dediğini yaparsak eğer bizim onlardan ne farkımız kalacak Dalga."
Ayağa kalkıp yanına oturduğumda, omuzlarından tutum.
"Bizim bir farkımız olsun yada olmasın, bu umrumda değil. Ben gelinliğimle ortada bırakıldığım o gecenin acısını tek tek sormadan ölmeyeceğim Asila. Kabul etmiyorsanda saygı duyarım. Nasıl olsa çağre tükenmez." Diyerek gitmek için ayağa kalkıp bir kaç adım attım.
"Dalga!" Dediğinde, gülümseyerek durdum. Kabul edeceğini biliyordum.
Ciddi biz yüz ifadesine bürünüp ona döndüm.
"Söyle."
"Tamam, kabul ediyorum. Bende sana yapılanları asla unutmadım. Seninleyim."
"Seninleyiz." Diye ekleyen
