“Claus!”
İçeriye hızla giren adamın yüzünde ki endişe ve korku herşeyi anlatıyordu. Bir kez daha yenilmiştik. “Efendim gizli ordunun yarısı dün gece haince bir saldırıda evlerinde öldürülmüş.” Gözlerimi kapattım. “Çık dışarı Claus,” demem ile hiç bir şey demeden yanımdam çıktı.
Claus’un söyledikleri kafamda yankılanıyordu. Gizli ordunun yarısı… evlerinde… haince bir saldırı… Her kelime zihnime kazınıyor, göğsümde derin bir ağırlık yaratıyordu.
Kendi içimde kaybolmuş gibiydim. Başımı ellerimin arasına aldım. Hatalarımın bedelini insanlar ödüyordu. Masumlar. Bana güvenenler. Onların kanı ellerimdeydi, tıpkı geçmişte olduğu gibi. Bir an gözlerimin önüne Charles geldi; zafer dolu o gülüşü, entrikaları, her şey planladığı gibi gidiyor olmalıydı.
Bir anda sandalyeden kalkıp öfkeyle odanın or
