Dışlananlar

Morluklar

Sabah uyandığımda daha iyiydim. Yatağımda dikelmem ile odamdaki koltukta ve sandalyede uyuyakalan bizimkileri gördüm.

Volkan, Doğukan ve Berke'nin bu hali beni güldürürken Berke uyandı. "Rabia daha iyi misin?" soran Berke ile "Sana da günaydın." dedim.

Ama sesim çok kısık çıkmıştı. Yutkunarak sesimi geri getirmeye çalışırken boğazımda oluşan acı ile yüzümü buruşturdum.

"Bir şey mi oldu?" diye endişe ile soran Berke ile diğerleri de uyandı. "Sadece sesim çok çıkmıyor." dedim.

Aslında vücudumda hala bir yorgunluk vardı. "Siz neden benim odamda uyuyakaldınız?" diye sordum.

"Gece senin ateşin düşmeyince bizde dönüşümlü olarak uyuyarak sana baktık." dedi Doğukan.

Alçak çıkan sesimle "Gerçekten buna gerek yoktu." dedim. "Biz Dışlananlar olarak birbirimize iyi bakmalıyız." diyen Volkan ile