Abril, güneşin ilk ışıkları pencereden süzülüp uykusunu böldüğünde ve yüzünü aydınlattığında uyandı. Bu ışık onu rahatsız etti ve gözlerini açtığında görüşünü ayarlamak için birkaç kez gözlerini kırpmak zorunda kaldı.
Çok yorgundu, göz kapakları ağırlaşmıştı ve sadece uyumaya devam etmek istiyordu. Kalkıp perdeleri kapatmak istedi ama bunu yaparsa onu güçlü kollarıyla sarmış olan Alessandro'yu uyandıracaktı.
Orada durup onu izledi; uyurken inanılmaz derecede yakışıklı görünüyordu. Bir süre onun yüzüne bakmaya devam etti ve bunu yaparken, kalbini kıran sevgilisinden ayrılmak zorunda kalacağını hatırladı.
Abril, Alessandro'ya sıkıca sarıldı, onun sıcaklığını bedenine ve kalbine nakşetmek istiyordu. Uyandı, sarılmaya karşılık verdi, alnından öptü ve “Günaydın, Aby.” dedi.
Abril ağlamaya
