Akşam yemeği vakti geldiğinde Alessandro, Abril'i uyandırdı. İkisi de düşesin tek başına oturduğu yemek odasına gittiler.
“Çocuklar nerede?”
Abril onları hiçbir yerde göremediği için sordu.
“Uyuyorlar. Bütün öğleden sonra bahçede koşup oynadılar ve çok yoruldular. Ama lütfen otur, yemek birazdan servis edilecek.”
Alessandro, Abril için bir sandalye çekti. Düşes onları izledi; kralı uzun zamandır tanıyordu ama bir kadına karşı bu kadar nazik ve tatlı olduğunu ilk kez görüyordu.
Yemek sırasında kralın karısına nasıl büyük ve derin bir sevgiyle baktığını fark etti. Kuşkusuz karısı kralın soğuk ve katı kalbini eritmiş, onu daha nazik biri haline getirmişti.
Yemekten sonra Abril odasına dönmek istemedi. Bütün öğleden sonra uyuduğu için uykusu yoktu. Alessandro'ya, “Yürüyüşe çıkabiliriz, u
