Abril, küçük evinde tekrar uyuyabileceği için çok mutluydu. Büyü dersinin bitiminde Cassian’ı aramaya gitti. Küçük tilkiyle vakit geçirmek istiyordu, çünkü ona bakmak için artık zamanı olacaktı.
Cassian bahçedeydi. Ona yaklaştığında küçük tilki koşarak ona doğru geldi. Abril onu kollarına alıp okşadı ve "Ben de seni özledim, küçük dostum." dedi.
"Merhaba, Cassian." diye gülümsedi.
"Birbirimizi bulduğumuza sevindim. Tam seni aramaya gidiyordum."
"Beni mi?"
"Evet, evcil hayvanını sana getirmek istedim. Bence seni özlüyor."
"Ona baktığın için çok teşekkür ederim."
"Önemli değil."
"Majesteleri birkaç günlüğüne krallığı denetlemek için gidecek. Bu süre boyunca evime dönebilirim, yani onu birkaç gün yanımda tutacağım. Sonrasında onu sana emanet edebilir miyim?"
"Elbette."
"Çok teşekkür
