Çakıl taşı boyutunda ki yumrular muhafızların zırhlarına çarparak sekti. Onlara geri çekilmeleri için ufakta olsa bir şans tanımıştı. Ancak korkularına rağmen yollarından çekilmemişlerdi.
Zırhı olmayan adamın acı inlemelerini dudaklarını kıvırarak izledi. Ne demeye ona karşı çıkıyordu ki? Sıska ve ince bedeniyle önünde durmaya nasıl cüret ederdi?
“Çekil!” Dedi diğerlerinin onu dinlediğini bilerek. Beyaz elbisesini kirleten kan lekeleri usulca büyümeye başlamıştı.
Başına isabet eden taşlardan biri kaşının üzerini kesmişti. Neredeyse gözünü kaybedecekti ama geri adım atmadı. Kılıcını tutan elinin sırtıyla alnını sildi ve kırmızı gözlerini ona diken adama baktı.
“İnsan aramadığınızı söylediniz”
“O şey insan değil”
“Yanılıyorsunuz. Kendisi Kuzey Ferq Prensesi Lindiwe”
“Onu buraya
