Ahmet'ten
Nazlının gidişi ile küçücük evimde büyük bir yalnızlık hissetmiştim. Sadece dört kısa günde ona deli gibi alışmıştım. Ofiste de tek olmak garip hissettirmişti. Haftalardır onunla çalışmaya alışmıştım. En kötüsü de gece olduğunda tek başıma o yatağa girecek olmamdı. Onun sıcaklığı olmadan uyumak çok zor gelecekti artık.
Koltuğumda geriye yaslanırken kapıyı tıklatıp başını uzatan Ayten Hanıma elimle gel işareti yaptım. Ayten Hanım tamamen içeriye girip tereddütlü bakışlarla bana baktığında ne olduğunu merak etmeye başlamıştım.
" Ee Ahmet Bey sizi görmek isteyen birileri geldi "
" Kimmiş "
" Ee şeymiş ee _"
Ayten Hanım beş yıldır yanımdaydı. İlk burayı açtığımda işe onunla başlamıştım ve o günden beri beraberdik. İlk defa onu kekelerken görüyordum.
" Ayten Hanım söylemisiniz
