Aslı'dan
Hakan gittikten sonra emreye içeriyi göstermiş hiç konuşmadan arkamı dönüp salona geçmiştim. Bu gün gördüklerim gözümün önünden gitmiyordu. Eğer yanimda hakan olmasaydı kendimi güçlü durmaya zorlamaz daha onları gördüğüm ilk anda dağılırdım. Yanında ağlamamak için verdiğim savaşı kaybetmek benim için çok kötüydü ama onun kollarında ağlamak tarifi imkansız bir rahatlama sağlamıştı bana. Sonrasında olanları ise hâlâ anlamış değildim. Eğer emre gelmeseydi beni öpecek miydi yoksa ben mi yanlış anlamıştım bilmiyordum. Bildiğim tek şey bu gün Hakan ile aramızda bir bağ kurulduğuydu ve ben bundan rahatsız değildim.
Kafamı eğmiş sabahtan beri başıma gelenleri düşünürken yarım saattir karşımda aynı sessizlikle oturan emre boğazını temizleyerek dikkatimi çekmeye çalıştı. Yüzleşmek zorund
