Etraf her ne kadar kasvete bürünmese de kendisini boğulacak gibi hissediyordu. Hoş ruhunu kaybedeli böyleydi. Hayatının her döneminde birçok sıkıntı çekmişti. Aç kalmıştı, beş parasız gezmişti, tek kahramanını kaybetmişti. Tek kahramanı...
Babasını kaybettiğinde daha on altısındaydı. Dağ gibi adam kansere yenik düşmüştü. Yıkılmamıştı ama, ölüme giderken bile alnı ak gitmişti.
Fatih için tam bir yıkımdı o zamanlar. Annesi gencecik yaşında kalakalmıştı iki çocukla tek başına. Kardeşinin boynu hep büküktü. Annesinin gecelerce gözyaşı döktüğünü bilirdi. Sayamadığı kadar inci tanesi harelerinden akardı.
Sonra bir kere daha büyüdü. Bir basamak daha çıktı ellerine kıymıklar bata bata. Babasının yerini tutamadı belki ama destek oldu. Çaycılık yaptı, bakkalda çırak oldu, yeri geldi inşaatta o ağ
