Ilgaz, Armin' in yaralarını pansuman ederken, askeri geçmişinden gelen deneyimlerini kullanıyordu. Pansuman malzemelerini dikkatlice hazırladı, her hareketi titizlikle ve rutinle yapıyordu. Bu sırada Armin, yaşadıklarının ağırlığı altında sessizce oturuyor, içindeki rahatsızlık giderek artıyordu.
Ilgaz, onun yanında diz çöküp poşetten bir antiseptik çıkardı. "Bu biraz acıtabilir," dedi sakin bir ses tonuyla, yara bölgesine dokunmadan önce.
Armin’ in vücudu, Ilgaz’ı n ona yaklaştığını hissettiğinde istemsizce gerildi. Geçmişte yaşananlar, zihninde hala taze bir yara gibiydi. Ilgaz ’ın ona dokunması bile onun içinde bir savunma mekanizması uyandırıyordu. Ancak dışarıdan bu tepkisini belli etmemek için derin bir nefes aldı ve dişlerini sıktı. Ilgaz' ın değişen düşüncelerinden haberi yoktu.
