Demir...
Lanet olsun bir hafta geçmişti, ama hala daha kendime gelmemiştim. Üstelik yaptıklarına rağmen Pınar'ı bir türlü aklımdan çıkaramıyordum. Hatta defalarca beni aldatmasına rağmen, kaç defa kapısına gidip bana geri dönmesi için yalvarmayı bile düşündüm. Kendime inanamıyordum. Bana bunları yaşatan bir kız için, gururumu bile ayaklar altına almaya hazırdım.
Ama Allah'tan her defansın da kendime engel olmayı başardım. Çünkü o artık beni sevmiyordu. Üstelik o adi herifle beraber olmuştu. Bunları ilk öğrendiğim, o gün Pınar'ın mahallesinden ayrılır ayrılmaz o şerefsizin iş yerini bastım. Kapıdaki korumalara rağmen odasına girip yakasına yapışıp "Sen... Bunu bana nasıl yaparsın piç!" diyerek kafayı koydum. Ama hırsımı bir türlü alamadım. Koyduğum kafa ile sendeleyip yere düştüğün de ise
