Demir...
Telefonu kapatır kapatmaz bana merakla bakan Pınar'a baktım, gülümseyerek "Önemli bir şey değil güzelim. İşle ilgili halletmem gereken bir şey çıktı. Seni eve bırakır bırakmaz şirkete geçmem lazım, hepsi" dedim. Ama öyle değildi, arayan dedemin sağ kolu Aptullah'tı ve bir saat sonra Sarıyer deki ormanlık alanda beni dedeme getirmek için buluşmak istemişti.
Pınar söylediğim yalanla anlayışla gülümseyip "Hımm anlıyorum. Ama beni bırakmana gerek yok Demir, sen işini hallet ben kendim giderim" dedi.
Aynı şekilde bende ona gülümseyerek baktım "Hiç bir iş senden daha önemli olamaz sevgilim. O yüzden konuşmaya bile gerek yok. Hem uzun zamandır Zerrin teyzeyi de görmemiştim. Özledim ona da bir merhaba derim." dedim. Fakat Pınar birden o güzel gözlerini irice açıp benden kaçıra rak "Gör
