Her şeyden umudumu kesmiş, biraz sonra başıma geleceklerin canımı sanki mümkünmüş gibi daha da yakmasını bekliyordum. Korkunç bir karanlıktaydım, Aslan aydınlığım olmuştu.
Bedenimde hissettiğim tüm acı onu görünce yok olmuştu sanki, Aslan yanımdaydı, ve ben bir rüyada olmadığımdan emindim.
Karşımdaki adamları etkisiz hale getirirken gözyaşları içinde onu izliyordum. Üç kişi de yerde kalırken Aslan yanıma geldi. Ceketini çıkardı hızlıca, boynumdaki yaralara bastırdı, kan kaybetmemem için. Ağzımı açtı.
Sesim titriyordu, hıçkırıklarımın arasından konuştum.
"Aslan"
''Merih geldim, gidiyoruz buradan.'' dedi hasret kaldığım sesiyle.
Hızlıca ellerimi ayaklarımı çözmeye başladı. Tüm bedenim şaşkınlık ve korku arasında sıkışıp kalmıştı. Bileklerim büyük bir sancıyla sızlarken şuan tek umurumd
