Resmen kızımızı kucagımıza azcık kalmıştı ve ben çok heyecanlıydım hem kızım için hem arkadaşım için arkadasımda sonunda mutlu yuvası olucaktı tabiki gece hala mızmızlansada ve hala yanyana oturmalarına izin vermiyordu ve ben artık ona bişey demekten vazgeçmiştim gece sabah iş için erken cıkınca bende üstüme bir bahçivan giydim spor ayakkabıları giyince hazırdım kapıya cıkınca su’yu gördüm resmen yüzünde gülümseme hiç durmuyordu yanına gittim tabiki çok yavaş hareket ediyordum resmen koşmayı unutmuştum artık
“ hoşgeldin canım”
“ hoşbuldum kuzum hadi gidelim “
“ annemler nerde seninle geliceklerdi”
“ şimdi alıcaz canım hazırlanamadılar bi bende cıktım seni aldım”
“ iyi yapmışın canım”
Arabaya binip anneleri almaya gittim evin önüne gelince tabiki yine bekledik telefonum çalınca çan
