Yarım saatin ardından kapı çaldığında Poyraz yerinden kalktı ve kapıya doğru ilerledi yavaş adımlar ile. Ömer kapıda sabırsızlıkla beklerken bir taraftan da kapıyı yumrukluyordu. "Ne alacaklı gibi çalıyorsun kapıyı?" dedi Poyraz dalga geçerek ve kapıyı açtı. Kapıyı açtığında Ömer ile karşı karşıya geldi ve Ömer önce bir Poyraz'ı süzmüş daha sonra ise omuzlarından tutup kendine doğru çekmişti kuzenini. Ömer'in kendisine sıkı sıkı sarılması Poyraz'ı gülümsetmişti.
Aile güzel şeydi ve Poyraz daha bunun yeni farkına varıyor, yeni öğreniyordu...
"İyiyim lan bırak boğdun beni," dedi Poyraz ve Ömer'den zorlukla çekti kendini. "Sen de yıkılmaya yer arıyormuşsun be kardeşim, utanmasan ağlayacaksın." Poyraz Ömer ile dalga geçerken Ömer ise bu sırada gözlerini devirdi. "Manyak mısın oğlum sen? Ne
