Bazen bizi uyandıran insanlara içimizden küfür etsek bile bazen de bizi uyandıran insanları biz uyandırıyorduk. Hayatın bir diğer önemli kuralı da bu olmalıydı sanırım.
"Uygar, uyan hadi!"
"Erken kalkan güçsüz düşer, zıbar."
"Uyduruyorsun." derken gözlerimi devirmiş ve yastığımı onun kafasının üzerine atmıştım. Tam olarak 10-15 dakikadır Uygar'ın üzerinde tepiniyordum, küpesini bile çıkarmıştım ama ölü gibi yatmaktan başka bir tepki vermemişti. Kendimi çocuğu depresyona girmiş anneler gibi hissediyordum.
"Krepler soğuyacak, kalk artık." diye hormurdandım. Arda kahvaltıyı hazırlayıp bizi çağırmıştı ama cani Uygar yüzünden bir türlü inemiyorduk. Arda yıfrım bile erken saatte uyanmaya alışmış ama Uygar bunu henüz başaramamıştı. Tabii Arda okula gittiği zamanlardan alışıktı erken kalkm
