*3 Hafta Sonra/Düğünden Bir Önceki Akşam*
Araf artık çıldırma noktasına gelmişti. Bizim düğünümüz değildi ancak, ona vakit ayıramayacak kadar yoğundum. Abimin işlerinin en çok olduğu dönemdi ve onun yerine ben koşturuyordum. Beden ölçülerini biliyorum diye damatlığını almaya bile ben gitmiştim. Şimdi de oturmuş teyzesinin Melek'i ağlatmasını bekliyordum. Ortamda 55 yaş üstü yoğunlukta olduğu için sözde kına gecemiz, biraz kısır günü gibi geçiyordu.
"Ya teyze, ağlayamıyorum. Zorlama bence." dedi Melek.
"Ağlamayan gelin mi olurmuş? Ağlayacaksın." Yağmur ile birbirimize bakıp kıkırdadık.
"Hem ağlarım, hem giderim felsefesine bu kadar bağlı kalmasak?" dedi başındaki kırmızı örtüyü açıp.
"Olmaz öyle şey. Âdet bunlar." Başımı Yağmur'un omzuna yasladım.
"Can'ı özledim." dedi elindeki tele
