"Güzelim?"
Uyanmak istemiyorum.
"Yavrum, hadi kalk ama."
Eğer gözümü açıp Araf'a bakarsam, dün gece olan şey aklıma gelirdi... Hoş, bu cümleyi kurarken bile aklımdaydı ya... Neyse.
"Bebeğim, hadi ama geç kalacağız."
İstemeye istemeye gözlerimi açtım.
"Uyumak güzel." dedim yorganı kafama çekerek.
"Güzel de... Geç kalacağız. Daha kahvaltı yapacaksın." Yorganı açtı.
"Ben yemeyeceğim. Sen ye." Derin bir nefes aldı.
"Utandığın için böyle yaptığını bilmiyorum sanki." Yüzüme gelen saçlarımı, tek gözüm açıkta kalacak şekilde çektim. Ancak hala ona değil, tişörtünün açıkta bıraktığı köprücük kemiklerine bakıyordum.
"Utanmıyorum." dedim homurdanmaya benzer bir şekilde.
"Yüzüme bak o zaman." Omuz silktim. Yeniden derin bir nefes aldı, "Bebeğim, yapma böyle."
"Bir şey yapmıyorum ki."
