Steven telefonunun sesiyle gözlerini açtığında bir an kendini şehirdeki evinde sanmıştı. Gözlerini kırpıştırıp yanında uzanan Rose'u gördüğünde nerede olduğunu hatırlayarak yüzünde bir gülümseme oluştu. Rose'un kelimeleri kulaklarında çınlarken ilk defa Seni seviyorum anlam kazandı. Telefonu ısrarla çalmaya devam ettiğinde Rose'u uyandırmamak için yataktan kalkıp yerde atılı olan pantolonundan telefonu çıkarttı.
"Efendim Edward" diyerek telefonu cevaplarken, yataktan kalkmış çıplak vücuduna aldırmadan pencere kenarına doğru ilerlemişti.
"Merhaba Bay Jason, bazı gelişmeler var."
"Saldırının arkasında kim varmış öğrenebildiniz mi?"
"Evet, efendim" diyen Edward sıkıntılı bir nefes aldığında Steven da bir elini cama yaslayıp destek alrken "kim?" dedi.
"Peter Rabinson."
Steven ismi duyar
