Atahan ile vedalaşmam biraz zor olmuştu. Bir gün bile birbirimizden ayrılmanın bu kadar zor gelmesi normal miydi? Ki bir gün bile sürmeyecekti…
Uçaktan indiğimde sadece çantam vardı. Sırtıma sabitleyip bir taksiye bindim. Beni binanın yakınında bıraktığında ücreti verip kendimi dışarı attım. Büyük binaya bakıp arkamdan taksinin kapısını kapattım. Araba uzaklaşırken binanın kapısına doğru yürüdüm ve içeriye girdim.
İçimde oluşan heyecan kıpırtılarını susturmaya çalışıyordum. Derin bir nefes aldım ve ilerleyip yetkimi gösterdim. Asansöre binip yukarı kata çıktım. Alt dudağımı gergin bir şekilde ısırarak beklemeye başladım.
Zaman yavaş mı akıyordu yoksa bana mı öyle geliyordu?
Asansör sonunda durduğunda dışarı çıktım ve başkanın odasına kadar yürüdüm. Hızlı davranmaya çalışıyordum çünk
