Donakaldığını gördüm. Bu dediğimi beklemiyordu, belki de daha farklı bir şey söylememi tercih ederdi. Her türlü şeye kendini hazırlamış görünüyordu. “Ne?” diye sorduğunda ondan uzaklaştım ve ağır bir şekilde koltuğa oturup ona baktım. Hala ayakta bana bakıyordu.
“Doğru duydun. Görev içindi her şey.”
“Bir dakika.” Diyerek bana doğru yaklaştı ve yukarıdan bana baktı. “Bana yaklaşman, her şey yalandı ve bunun için miydi?” diye sordu. Hayal kırıklığını her bir hareketinden okuyabiliyordum.
Dürüstçe konuşmanın zamanı gelmişti. Madem her şeyi öğrenecekti ona tamamen şeffaf olmayı tercih edecektim. “Hayır. Sana karşı hissettiğim ne varsa yalan değildi. İlk baş sadece göreve odaklı yaklaştım doğru. Sonrasında her şey değişti. Sana karşı bir şey hissetmeyi beklemiyordum. Sonra suçluluk hissetm
