“Asya…” Sesini duyabiliyordum.
Kollarım hala ona sarılıydı. O da bana karşılık veriyordu, sıkıca. “Asya? Ne oldu?”
“Gelebilir miyim?”
“Saçma sorular sorma.”
Geri çekildiğimde yüzüne bakmadan içeri girdim ve koltuğa sakince oturmaya çalıştım. Kapıyı kapatıp arkamdan geldiğinde oturduğum koltuğun karşısında ayakta dikildi. Gözlerinin ağırlığı üzerimdeydi.
“Asya, konuşmayacak mısın?”
Bir şey demedim. Aynı şekilde durarak gözlerimi boşluğa diktim. Gözüme şu an kim baksa içimdeki buz dağını görebilirdi. Önüme geldi, bana yaklaştı ve önümde tek dizini yere koyarak eğildi. Bir eli bacağıma kayarken diğer eli çeneme kaydı. Çenemi okşayarak kendi yüzüne bakmam için biraz kaldırdı kafamı. Kendimi ona bırakıp başımı hafifçe kaldırdım ve gözlerimi ona çevirdim.
Durgun gözlerimi gördüğünde bu
