Gözlerimi açmakta zorlanıyordum. Bilincim boşlukta süzülmeyi bırakıyordu. Kendime yavaş yavaş geliyordum ancak gözlerim kapalıydı. Kirpiklerimi birbirinden ayırmaya çalışarak gözlerimi hafifçe açmaya çalıştım. İlk baş etraf bulanık olsa da gözlerimi kısık halde kırpıştırdığımda bulanıklık azaldı.
İlk gördüğüm şey esmer bir hemşireydi. Gözlerimi tamamen açtığımda hemşire beni fark etti ve bana döndü. Hızlıca bir düğmeye bastığında bana gülümsedi. “Kendinizi nasıl hissediyorsunuz?” dedi İngilizce. Kafam karman çormandı.
Kurumuş dudaklarımdan “Su.” Diye bir kelime çıktığında bana hemen su verip başımı kaldırarak içirdi. Boğazımın rahatladığını hissederken başım tekrar yastığa yaslandı. “Ne oldu bana?” Son olan her şeyi hatırlamaya çalıştım. Antonio’nun elindeydim ve çatışma olduğunu hatırl
