Günlerim stabil ve sıradan geçerken kendimi tekrar dövüş salonunda bulmuştum. Dövüşe başlayalı çok olmamıştı ancak stres atan bir şey olması beni buraya sürüklemişti. Hayatımda aldığım güzel kararlardan birisi de buydu belki ki. Beni hiç olmadığım yerlere sürüklüyordu. Hayatın belki de bazen bir tek bu yönünü seviyordum.
Karşımdaki hoca bana yeni hareketler öğrettiğinde onları denemeye başlamıştım. Bu salonda özel ders alıyordum. Öğrendiğim yeni hareketleri üzerinde denememi istediğinde ilk baş yapamasam da sonradan sonraya alışmaya başlıyordum. “Biraz daha hızlı.” Dedi Sinan hoca. Biraz daha sert bir tekme attığımda “Güzel, böyle.” Dedi.
“Peki.”
Antrenmanın sonlarına doğru geldiğimizde artık nefes nefese kalmıştım. İlk zamanlarda bu nefes kontrolünü ayarlamanın kolay olmadığını söyle
