Çağla Çelikhan
“Gitme, bırakma beni!” diye sayıklayarak uyandım. Buğra yanımda uyuyordu.
Bir rüya gördüm, hamileydim. Doğuma alıyorlardı beni.
“Nur topu gibi iki kızınız oldu.” diyorlardı hemşireler.
Buğra sevinçten ağlıyordu, doğumhanenin içindeydi.
Ama sonra cihaz sesleri duyulmaya başladı. Buğra, kızlarımla birlikte çıkıyordu doğumhaneden.
Ben titremeye başladım, gözlerim buğulanmaya başladı. Arkalarından bakarken Buğra’ya seslendim ama bakmadı bile bana, kızlarımla çıktı dışarı.
“Gitme, beni bırakma!”
Ama kimseye duyuramadım sesimi.
Benim kendi annem gerçekten bırakıp gitmişti beni, hem de vicdanı hiç sızlamadan.
Ama ben rüyamda bile bırakamadım evlatlarımı.
Bu yüzden yüzünü dahi görmediğim o kadını asla affetmeyeceğim.
Gözlerimden yaşlar süzülürken, Buğra uyandı
