Sabah güneşi, MSÜ’nün geniş tören alanını altın sarısı ışıkla kaplamıştı. Bayraklar rüzgarda gururla dalgalanıyor, öğrenci alayları dizili, askerî disiplin her adımda kendini gösteriyordu. Öğrenciler üniformalarını kusursuz giymiş, bakışlarında kararlılık vardı.
Çağla, beyaz ve lacivert üniformasını üzerinde taşıyor, kepini tam hizasında tutuyordu. Yılların emeği, uykusuz geceleri ve zorlu eğitimleri, o dik duruşta ve sağlam adımlarda vücut bulmuştu.
Tören alanının bir köşesinde Kaan vardı. Üzerinde klasik takım elbisesi, yüzünde hem gurur hem de hayranlık vardı. Gözleri Çağla’yı her adımında takip ediyor, kalbindeki heyecanını bastırmaya çalışıyordu. Bir yandan da içten içe “İşte o, her şeyi başardı” diyordu.
Sıra Çağla’ya geldi. Komutlarla kürsüye yürüdü; adımlarında ritim, bakışların
