BÖLÜM 12
“Sen kesinlikle çok dürüst birisin Joanne Leeves!”
Hayır hayır kesinlikle yanlış duymuştu. Joanne uykusuzluk ve yorgunluğunun sonucu kulaklarının olmayacak şeyler duyduğunu farz etti. Tabii ya uykusuzdu değil mi? Ah hayır! Avına giden bir aslan kadar ayık olduğunu biliyordu. Ancak gerçeği kabullenmemek için ellerini kulaklarına dayayıp “lalalalala” diyerek adamı duymamış olmayı ne kadar çok isterdi. Yine de iyimser olmakta fayda vardı ve bu düşünceyle sevinçle gülümsedi. Robert Chris’e ablasını sormuştu elbette!
“Ah Joanne mi? Eminim arkamdan hâlâ ağlıyordur,” diyerek usul usul Robert’a döndü.
Lanet olsun bu adam ne zamandan beri bu kadar yakınına gelmişti. Robert arkasında durup ona tepeden bakarken Joanne bir adım geriye kaydı..
“Demek ağlıyordur. Sanırım o bir melek. Ayn
