ŞAHİN
Defne’nin kaybolan takıları zihnimi kemiren bir şüpheye dönüşmüştü. Rastgele bir kayıp olamayacak kadar dikkat çekiciydi bu. Tolga’nın belirli bölgelere yerleştirdiği gizli kameralar sayesinde gerçeğe ulaşmamız mümkündü. Akşam yemeğinden hemen sonra, soluğu onun odasında aldım.
Tolga sandalyesinde dönüp bana baktığında gözleri hâlâ monitöre odaklıydı. “Yüzünde bir şey var. Anlat bakalım,” dedi.
Durumu hızlıca özetledim. Gözleri bir an durdu, düşünceli bir ifadeyle arkasına yaslandı.
“Bence bu basit bir hırsızlık,” diye mırıldandı. “Belki de Fuat Bey’in ölümünden sonra personel disiplinini kaybetti. Kimse eskisi kadar dikkatli değil artık.”
Kaşlarımı çattım. İçimde büyüyen öfkeyi bastıramadım. “O yoksa biz varız! Kim cesaret ettiyse bunun bedelini ödeyecek. Burada kimse, benim o
