Defne, Sumru’yla vedalaşmak üzereydi ki telefonu çalmaya başladı. Ekranda Şahin’in ismi yazıyordu. Tereddütsüz açtı.
“İş yerinde kal,” dedi Şahin’in kararlı sesi. “Birazdan orada olacağım.”
“Eve geçecektim aslında…”
“Bugün evde yemek istemiyorum. Dışarıda yiyelim, hatta arkadaşın da bizimle gelsin” diye ekledi.
Defne, kısa bir duraksamanın ardından kabul edip telefonu kapattı. Ardından Sumru’ya dönerek durumu anlattı. Sumru biran önce eve gidip Doğuyla bu geceyi planlamak istiyordu. Aslında kabul etmek istemese de Defnenin ısrarıyla “peki…” demek zorunda kaldı. Çok geçmeden, butiğin girişinde Şahin ve Sencer belirdiler.
Dört kişi butikten birlikte çıkıp araca bindiler. Şık ve sakin bir restorana vardıklarında, güneş çoktan batmış, İstanbul gece ışıklarına bürünmüştü. Restoranın loş ış
