SUMRU
Defne, “dağ ayısı” diye tabir ettiği iri adamın koluna girip odasına çıkarken farkında olmadan gülümsedim. Doruk piçi de arkalarından bakakaldı, dumur oldu tabii—oh olsun! İçimden bir “yalnız kalınca düşünsün!” geçirdim. Aslında ikisi fena durmuyordu yan yana. Benim arkadaşım da böyle heykel gibi bir adamı hak ederdi. Neyse, kısmet işi…
Havuzda birkaç tur daha attım. Suyun içinde olmak iyi hissettirse de üzerimdeki bikini artık resmen eziyet çektiriyordu. Sudan çıkmaya karar verdim. Havlumu attığım şezlonga doğru hızla kulaçladım. Ayağımı yere basar basmaz kumaş yapış yapış oldu üstümde. Defne geçen seneki kırk beden bikinisini vermişti ama bana dar gelmişti belli ki.
“Offf… Yine mi kilo aldım ben?” dedim içimden, bikinimin iplerini çekiştirip düzeltirken. “Götüm kesin lömbür löm
